عشق من ، با تو نگاهم زیباست / ابرهای تیره ی غم رسواست / شعر و غزل بهانه اند که بگویم / آری ، بی تو دلم تنهاست .
دلم را مبتلایت کرده بودم / خودم را خاک پایت کرده بودم / ندانستم که بی مهری وگرنه / همان اول رهایت کرده بودم .
بیا با هم بجنگیم ، من شکست می خورم و تو پیروز می شوی ، بعد تو مرا تسخیر کن !
دل اگر بهر عزیزان نشود گاهی تنگ / نامش هرگز ننهم دل ، که به آن گویم سنگ .
نافم را که بریدند ، فاصله ها شد تقدیر من ، آری از همان وقتها شروع شد بی تو بودنم .
پشت من خم از خم ابروی توست / کار دیگر را ندانم هیچ کار / کار من ای دوست جستجوی توست .
هر رهگذری محرم اسرار نگردد / صحرای نمکزار چمن زار نگردد / هرجا که رسیدی طرح رفاقت مکش ای دوست / هر بی سر و پا یار وفادار نگردد .
ز روزی که یکی دلم را برده / تب دارم مثل طفل سرما خورده / گفتارم شعر ، شعرهایم هذیان / دکتر جان بنده زنده ام یا مرده ؟
گر فراموشت کنم بر من حرام است زندگی / من تو را با جان خریدم کی فراموشت کنم .
نام تو رازی نوشته بر بال پروانه هاست ، گلها همه به نام تو مشهورند ، آیینه های از انعکاس نام تو می خندند و من تنها برای تو می گویم ، زندگی کن تا زنده بمانم .